{"id":1118,"date":"2018-07-27T20:30:31","date_gmt":"2018-07-27T19:30:31","guid":{"rendered":"https:\/\/holambra.nl\/?p=1118"},"modified":"2018-07-27T20:30:31","modified_gmt":"2018-07-27T19:30:31","slug":"deserteurs-uit-de-cooperativa-holambra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/holambra.nl\/?p=1118","title":{"rendered":"Deserteurs uit de Cooperativa Holambra"},"content":{"rendered":"

Er is goede cultuurgrond in Brazili\u00eb<\/strong><\/p>\n

Naast het weekblad De Nieuwe Eeuw was De Telegraaf \u00e9\u00e9n van de weinige Nederlandse kranten die de critici van het beleid van de leiding van Holambra aan het woord liet. Als vervolg op het artikel van 3 mei 1952<\/a> publiceerde de krant precies een maand later een verhaal waarin de “deserteurs” opnieuw aan het woord kwamen.<\/em><\/p>\n

WIJ KREGEN wederom onder ogen een uitvoerige correspondentie van slachtoffers der landbouwco\u00f6peratie-Heijmeijer in de Braziliaanse staat S\u00e3o Paulo. \u201cIntellectuelen en semi’s zwermden op de fazenda neer\u201d, schrijft men. \u201cDeed men echter een beroep op dit organisatorisch apparaat, dan bleek het telkens weer te kort te schieten. Iedereen projecteerde en organiseerde en niemand kende zijn plaats in dit ingewikkelde bestel.
\nVele boeren begonnen toen al te vermoeden, dat ’t met de Cooperativa Holambra niet zo bijster goed ging. Het eerst ontevreden werden natuurlijk zij, die er een behoorlijke duit in hadden zitten. Eenmaal in Brazili\u00eb aangekomen konden zij geen enkele invloed meer doen gelden op de algemene gang van zaken, noch op het financieel beleid.
\nEn nu is door de Commissaris, het eigenlijke bestuursapparaat, wel te onderscheiden van het bestuur, bijna ongewijzigd overgenomen. De vertrouwensmannen van de boeren hebben geen enkele re\u00eble invloed. Het probleem van Ribeir\u00e3o is niet in de eerste plaats van financi\u00eble of economische aard. Het vertrouwen is weg. En niet alleen het vertrouwen van de kolonisten in de onderneming, maar \u2013\u00a0 wat erger is \u2013 \u00a0ook het vertrouwen van Braziliaanse zijde”.<\/p>\n

Velen gedeserteerd
\n<\/strong>VELE kolonisten vertrokken en anderen hopen op een gunstige gelegenheid om de plaat te poetsen. De laatste handtekening die zij geplaatst hebben, verplicht de deserteurs echter, om voor een opvolger te zorgen en er zullen nog maar weinig boeren in het nieuwe vaderland zijn te vinden bereid om zulk een hoge prijs te betalen voor de post van rechteloos zetboer op de Fazenda Ribeir\u00e3o.
\nHet blijkt, dat zich reeds kleine kolonietjes hebben gevormd in Rio Grande do Sul en in het Noorden van de staat S\u00e3o Paulo. Deze worden door de achterblijvenden beschouwd als mogelijke steunpunten, wanneer het ook hun te warm onder de voeten zou worden.
\n\u201cEr liggen hier goede kansen en voor iemand met voldoende kapitaal een zeer goede”, schrijft \u00e9\u00e9n dergenen, die zich daar hebben gevestigd. Want het geld is hier duur; de rente bedraagt 10 tot 12% en dan moet men ook nog een goede borg hebben. Een der oud-kolonisten van de Fazenda Ribeir\u00e3o, heeft grond gekocht te N\u00e3o me Toque, 24 ha. Het kostte 42 conto en ligt aan een weg, die naar Porto Alegre voert, dat echter nog 270 km verder ligt; men moest bij de beschrijving 10 conto betalen, bij de aanvaarding nog 5 conto, het volgende jaar 8 conto, daarop nog 8 dan 7 en ten slotte de rest. Het huis moet er nog gebouwd worden, (een conto is officieel ongeveer \u0192 200 in Nederiands geld).<\/p>\n

Goede grond
\n<\/strong>\u201cHET land dat wij hier hebben\u201d, zo schrijft hij verder, \u201cis van zeer goede kwaliteit en geeft\u00a0 als het goed bewerkt is,\u00a0 na \u00e9\u00e9n of anderhalf jaar zeer goede vruchten, mits dan bemest met 200 kg super per ha. Aardappels groeien hier goed, mits op goed bewerkte en bemeste grond, die een paar jaar in cultuur is. (Super kost hier \u0192 30 per 100 kg). \u201cIk heb mijn lidmaatschap opgezegd\u201d, schrijft een teleurgestelde kolonist naar familie in Brabant. \u201cVolgens de statuten die elk lid van de co\u00f6peratie in zijn bezit moet hebben, moeten ze dan 30% van het gestorte geld uitkeren. Voor een storting, die meer dan 100 conto bedroeg, 100 conto plus 30%. Doch niemand krijgt hier iets terug. Alles wijst er op, dat zij het z\u00f3 hebben ingekleed, dat men er niets aan kan doen.
\nIk had, toen ik mijn lidmaatschap opzegde, de ma\u00efs, mijn eerste oogst, binnen. Ook de rijst. De luchtbandenwagen heb ik verkocht voor 14\u00bd conto. De rijst voor ongeveer 4,5, de ma\u00efs voor 3, twee paarden voor 3,8, 225 kippen voor ongeveer 6.750; alles bij elkaar 40-45 conto met het gespaarde geld voor levensonderhoud. Dus van het geld gestort bij de co\u00f6peratie niets terug. Ik stortte 13.180 gulden, heb meer dan 2\u00bd jaar hard gewerkt, alle moeilijkheden meegemaakt, zuinig geleefd en niets terug.<\/p>\n

\u201cDie neem ik mee\u201d
\n<\/strong>DE tractor mocht niet van de fazenda. Ik heb daar een derde part in, maar ik had niets in te brengen. Ik mocht ook die vleugel-eg niet meenemen, maar ik zei: \u201cDie neem ik mee, wat er ook gebeurt\u201d. Ook R., die met mij was vertrokken, heeft geen cent terug gehad en nog een ander. Er zijn pl.m. 32 vertrokken. Dat betekent een derde van allen die de fazenda eerst bewoonden. De meesten hiervan zijn gehuwd. En dan hoor ik hier, dat er in Nederland nog reclame gemaakt wordt voor de Fazenda Ribeir\u00e3o. Dat is heel erg. Ik hoop dat er niemand invliegt. Als ik, toen ik Nederland verliet, direct naar hier (N\u00e3o me Toque) was gegaan had ik er zeer goed voorgestaan. Toen was de grond hier ook nog veel goedkoper. Ik ben thans geen \u0192 50 meer rijk. Geld is hier niet te verdienen met handenarbeid. De grond van ons bedrijf is mooi, maar die geeft pas over twee jaar en al die tijd moet er toch geleefd worden. Als alles in en op de fazenda vlot had gelopen, wat zeer goed had gekund, waren ik en vele anderen in 10 jaar er flink boven op geweest en dan hadden we niet hier naar toe hoeven te komen\u201d. Dit zijn brieven van eenvoudigen: we hebben er meer zulke, we hebben ook officieuze uiteenzettingen van hetgeen er is gebeurd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Er is goede cultuurgrond in Brazili\u00eb Naast het weekblad De Nieuwe Eeuw was De Telegraaf \u00e9\u00e9n van de weinige Nederlandse kranten die de critici van het beleid van de leiding van Holambra aan het woord liet. Als vervolg op het artikel van 3 mei 1952 publiceerde de krant precies een maand later een verhaal waarin […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[25,167],"tags":[184,16,84,15],"class_list":["post-1118","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-holambra","category-nao-me-toque","tag-de-telegraaf","tag-holambra-i","tag-moeilijkheden","tag-nao-me-toque"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p4Hsig-i2","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1118","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1118"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1118\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1119,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1118\/revisions\/1119"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}