{"id":1226,"date":"2019-11-22T17:14:12","date_gmt":"2019-11-22T16:14:12","guid":{"rendered":"https:\/\/holambra.nl\/?p=1226"},"modified":"2019-11-22T17:14:12","modified_gmt":"2019-11-22T16:14:12","slug":"bestaande-kolonies-behoeven-aanvulling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/holambra.nl\/?p=1226","title":{"rendered":"Bestaande kolonies behoeven aanvulling"},"content":{"rendered":"\n<p style=\"font-size:29px\"><strong>Goede mogelijkheden voor doorzetters<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-color has-gateway-red-color\"><em>In 1957 bezocht Prof. Jan de Quay, commissaris van de Koningin in Noord-Brabant en voorzitter van de Raad voor de Emigratie, het adviesorgaan van de Nederlandse regering, Brazili\u00eb om na te gaan hoe het ging met de Nederlandse landbouwkolonies in de deelstaten S\u00e3o Paulo en Paran\u00e1. Tijdens een bijeenkomst van de Katholieke Emigratie Stichting in Brabant deed hij hiervan verslag. Hier volgt het relaas van het dagblad De Tijd.<\/em><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"990\" height=\"648\" src=\"https:\/\/holambra.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Jan-de-Quay-in-1962-cc-Anefo.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1229\" srcset=\"https:\/\/holambra.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Jan-de-Quay-in-1962-cc-Anefo.jpg 990w, https:\/\/holambra.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Jan-de-Quay-in-1962-cc-Anefo-300x196.jpg 300w, https:\/\/holambra.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/Jan-de-Quay-in-1962-cc-Anefo-768x503.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 990px) 100vw, 990px\" \/><figcaption>De Quay als minister-president in 1962 Foto CC Anefo<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>\u201cVoor goed geselecteerde mensen biedt Brazili\u00eb in kolonies zoals Holambra goede mogelijkheden.\u201d Tot deze conclusie voerde de Inleiding, die de Brabantse Commissaris der koningin, prof. dr. J. E. de Quay, donderdag heeft gehouden voor de Katholieke Emigratie Stichting voor de bisdommen Breda en Den Bosch.<\/p>\n\n\n\n<p> Prof. De Quay, die vorig jaar een reis van drie weken door Brazili\u00eb heeft gemaakt, schetste Brazili\u00eb als een land, dat in al zijn aspecten verschilt van Nederland: het is katholiek, maar de godsdienstige beleving is heel anders; allerlei gewoonten en gebruiken wijken totaal af van de onze en de zon staat er in het noorden.<br> Hoe gaat het nu de Nederlanders, die naar dit land ge\u00ebmigreerd zijn? Het was prof. De Quay gebleken, dat zij bij de Brazilianen een bijzonder goede naam hebben gekregen, ook bij de burgerlijke en kerkelijke autoriteiten. Waarschijnlijk is men zo op hen gesteld, omdat ze iets complementairs hebben. De waardering betreft vooral Holambra, de nederzetting, die na de oorlog een streek van uitgemergelde grond tot een welvarend landbouwgebied heeft gemaakt. <br> Brazili\u00eb is het enige land, dat collectieve immigratie in kolonies toestaat. Het is dank zij dit systeem, dat een aantal Nederlanders er een bestaan heeft gevonden. De individuele immigratie daarentegen stelt bijzonder hoge eisen en houdt grote gevaren in. <br> Prof. De Quay gaf hierna zijn indruk weer van de drie Nederlandse kolonies, die hij heeft bezocht. Carambe\u00ed, de oudste, die in 1911 is gesticht, is nog altijd een gesloten, Nederlandse gereformeerde eenheid van rijkere boeren. De kinderen huwen onder elkaar. De kolonie heeft \u00e9\u00e9n grote zorg: komen er mensen bij uit Nederland? Van na de oorlog dateert de nederzetting Castrolanda, ook een stukje Nederland, waar integratie nog nauwelijks waarneembaar is: zelfs In het economische vlak is deze nog betrekkelijk beperkt. Eveneens naoorlogs is Holambra, de katholieke nederzetting. Helaas zijn thans de nawee\u00ebn nog aanwezig van de mislukkingen, die deze kolonie heeft gehad in de beginjaren, toen twee groepen zich hebben afgescheiden. De afgescheiden groepen: Tronco en Nao Me Toque, staan beide zwak, maar teruggaan naar Holambra is blijkbaar niet mogelijk. Wellicht kan de volgende generatie de kloof overbruggen. De sanering in Holambra zelf, waaraan ir. Hogeboom \u201cmet terecht harde hand\u201d leiding heeft gegeven, heeft tot goede resultaten geleid. Hoewel de mensen \u2011 als alle emigranten \u2011 enig heimwee blijven houden, zijn ze wel tevreden. Zij hebben succes behaald met de subtropische produkten. Ook Holambra is echter een volkomen Nederlandse gemeenschap, die zich wellicht pas over 40 jaar met de Braziliaanse zal vermengen. Deze vermenging is voor de katholieken gemakkelijker dan voor de gereformeerden, maar ze zal voor allen maar langzaam verlopen. Ook voor de bewoners van Holambra is aanvoer van nieuwe mensen daarom van groot belang. <br> Een moeilijkheid voor de emigratie naar Brazil\u00eb blijft, dat men er als boer niet kan beginnen zonder een kapitaal, dat gewoonlijk op \u0192 20.000 wordt gesteld. Werken met Nederlandse leningen is niet mogelijk en in Brazili\u00eb is er grote kapitaalschaarste. Toch zal Brazili\u00eb, dat zo graag Nederlandse nederzettingen ziet, dat kapitaal moeten verschaffen. De emigranten, die naar Brazili\u00eb gaan, zullen een groot doorzettingsvermogen moeten hebben, niet te sentimenteel moeten zijn en geen ruzie moeten maken over kleinigheden. Het maakt weinig verschil of ze van het zand of van de klei komen, aangezien ze toch op heel andere cultures moeten overschakelen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Goede mogelijkheden voor doorzetters In 1957 bezocht Prof. Jan de Quay, commissaris van de Koningin in Noord-Brabant en voorzitter van de Raad voor de Emigratie, het adviesorgaan van de Nederlandse regering, Brazili\u00eb om na te gaan hoe het ging met de Nederlandse landbouwkolonies in de deelstaten S\u00e3o Paulo en Paran\u00e1. Tijdens een bijeenkomst van de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[12,111,1,25,7],"tags":[],"class_list":["post-1226","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-carambei","category-castrolanda","category-geen-categorie","category-holambra","category-nederlandse-groepsemigratie"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p4Hsig-jM","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1226","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1226"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1226\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1231,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1226\/revisions\/1231"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1226"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1226"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/holambra.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1226"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}